“Nen goedendag, allemaal samen”

Geroutineerde bloggers kennen hem misschien wel, Lieven onze collega die tot voor kort blogde over toerisme in onze regio. Wij vroegen hem als gast op onze blog.

Kent u die gezelligheid van het Vlaamse dorpscafé? Binnenkomen, iedereen aan de tafeltjes en toog “nen goedendag” toewensen, uw pet aan de houten kapstok hangen en meteen opgenomen worden in de gezelligheid die aan oma’s keuken doet denken. Wel, dat is nu het beeld dat Leonard en Adeline bij me oproepen. Gezellig, oergezellig. Ik ken ze al jaren via een gemeenschappelijk vriend, hun buur. Of ze zich wilden lenen als gezicht voor fietsvriendelijk Vlaams-Brabant? Het antwoord kon ik verwachten… “daar drinken we iets op”. En ik kan getuigen, het zijn op zijn minst gezegd ‘gezellige’ fietsers. Stevig getraind, dat wel. Maar toch met de instelling van “dat terrasje rijden we toch niet voorbij, zeker?”. Het zijn dan ook fietsers naar mijn hart. Fietsers die waarderen dat er voor hen trajecten uitgetekend en bewegwijzerd zijn die het sportieve aan het aangename van een streekbier en -gerecht paren. Na hun pensionering zijn ze nooit meer thuis, zo wordt toch door de buren gefluisterd. En gelijk hebben Leonard en Adeline. Ze volgen hun ogen naar de mooiste en hun neus naar de lekkerste plekjes van onze provincie. Steevast in het zadel van hun tweewieler. Een tip? Zwaai eens als je ze ziet passeren. Mijn kop eraf als ze niet antwoorden: “Nen goedendag, allemaal samen”.

Lieven